7 de febrièr 2000

Marselha, divèrsa, vila d'acuèlh. Dison qu'as totjorn l'impession d'arribar o d'èsser a punt de partir. Es coma Roma o San Francisco. Anar als pòrts, al vièlh, lo de Panhòl ; al novèl, la Jolieta, e los "ferries" que t'empòrtan cap a la mar blava, Argeria, arroinas "berbero-romanas" de Tipasà, Camus, Nòças... 2600 ans a, l'istòria d'amor de la filha d'un rei ligur e d'un bèl estrangièr faguèt nàisser aquela vila multifòrma. Total Kheops. Izzo que traversava lo pòrt a la nada per espantar las filhas ; se i arribas, siás vengut òme. Luòc de totes los desparts e del siu, dins "Lo solelh de los que son per morir" ... Legissètz Izzo e tornatz-lo legir. De tot biais, n'i aurà pas d'autre per parlar simplament del mescladís de Marselha. Evasion-preson.

http://www.nicematin.fr/journal/gastro/pages/izzo.html
D'acòrdi, aqueste jornal es pas lo qu'aimi lo mai,
mas l'informacion es interessanta, me sembla !
Glossari en clicant suls mots joslinhats
(Glossaire pour les mots soulignés)
Tornar al somari general ?