14 de febrièr 2000

Ièr delà, vegèri, coma cada jorn quand monti trabalhar, la gòria quotidiana. Diriás que m'espèra, quilhada sul postèl del telefòn, gaita dels messatges secrets que van de per lo mond. Pasmens, deu bolegar, temps en temps, anar al nis, manjar, agafar qualque mirga passejaira... Non, totjorn a la meteissa ora, la trapi a l'espèra. Dempuèi un trentenat d'annadas, a degut cambiar, deu èsser la rèira pichona filha d'aquela de la debuta ! Meteissas colors burèlas, amb tecas negras ; las arpas, impressionantas. De fait, un passerat m'impressiona tanben, alara una gòria. Jamai i fariái pas de mal ; la crenti de tròp ! E alentorn lo tropèl de fedas contunha de pàisser, sens treboladís. Elas tanben ne veson passar, d'autòs ; elas tanben, son las meteissas dempuèi trenta ans ?

Glossari en clicant suls mots joslinhats
(Glossaire pour les mots soulignés)
Tornar al somari general ?