15 de febrièr 2000

Fasiá un freg de lop. Lo flume èra gelat. Lo batèu èra pres dins la glaça e l'èr sortissiá espés e fumós de nòstre nas. Los nadaires nadavan dins l'aiga a 2 grases e ta balhavan encara mai l'impression de freg. La flamba daurada de la ciutadela Sant Pèire te fasiá estrementir de totes los crimis que s'i èran passats. Puèi dintravas dins l'Ermitatge, grand batèu blau sul cèl gris e bas. Dedins, una calorassa que te fasiá regretar d'èsser pas defòra. Un mond fòl que rondinavan sens tròp saber ont anavan. Ieu, sabiái plan per que èri aicí : èri venguda per Matisse. E el m'esperava, fisèl a un rendètz-vos que nos èrem pas balhat. Dins un recanton, dins de quadres d'aur lords, pesucs, leds, las colors finas e leugièras d'aquel òme del nòrd qu'aviá descobèrt la lutz en çò nòstre s'espandissián sens retenguda. Vinhas del Rosselhon, rojas, fòrtas e, defòra, lo cèl blanc de Leningrad. Jamai la lutz me n'es pas pareguda tan densa. Nimai jol solelh de Cotllure. Los teulats sarrats, lo blau escur de la mar... Qualques annadas puèi, meteissa impression de fòrça a París, al Palais-Grand, lo Marròc vist pels uèlhs de Matisse. L'òli leugièr coma d'aqüarèla, las femnas marroquinas, vestidas de tul fin-fin, de las bragas ròsas o rojas. Cossí pensar pas al Roqueta (l'Ives, plan segur) que regretava la disparicion dels arabs d'en çò nòstre e disiá que, s'èran demorats amb sa civilizacion del refinament, ara, " las nòstras femnas portarián totas de bragas ròsas " (Midi, edicion Loubatières). Tan luènh del país e totjorn al país gràcias a-n-aquel pincèl un pauc fòl, fòl de lutz, aquò's segur.


Imatge panat sul site de l'Institut del Mond arab
http://www.imarabe.org/temp/expo/matissemaroc.html
Glossari en clicant suls mots joslinhats
(Glossaire pour les mots soulignés)
Tornar al somari general ?