3 de març de l'an 2000

Lo mercat de la vila es un luòc de rescontre, pas totjorn de convivialitat. Mèfi los pès ! Las femnas - o los òmes - e sas trigossetas te trepejan, se desencusan pas. Las colors, las flairas te fan sentir lo temps que passa : cossí remarcar pas las majofas que te fan creire - gaireben tot l'an - que siás en estiu ! Badini ! La màger part del temps, las fruchas e los legums son portats per d'ortalièrs de l'endreit qu'utilizan pas, o pauc, lo "forçatge" de las plantas. La femna granda e fòrta que ten un pichon taulièr, ieu l'apèli "Germaine" mas ne siái pas segura. Parla una polida lenga d'òc, emai se li ditz "patoés" ; l'essencial es qu'apreni fòrça amb ela, la lenga e tanben la convivialitat. Pòrta pòrres salvatges, espargues fins e verds, un ramelet o dos de jonquilhas, qualques tròces de cotja roja, lusents coma un solelh. Son òme se moriguèt l'an passat mas ela contunha de montar suls arbres per culhir las bòlas de vesc.

Aquela femna es una fortalesa, calma, tranquilla, segura.

Glossari en clicant suls mots joslinhats
(Glossaire pour les mots soulignés)
Tornar al somari ?