20 de febrièr de l'an 2000

D'un costat dels Pirenèus, la lenga occitana es reconeguda ; de l'autre costat dels Alps, tanben. E nosaus, aicí, dins l'Occitanio "granda" coma dison los Occitans de las Valadas occitanas d'Italia, pas res. L'estat francés contunha de nos ignorar - o gaireben. Qualques emissions a la telé, qualques corses quand tot lo mond, parents, enfants e professors, son d'acòrdi, sens cap de continuitat, qualques Capes. Ont es la possibilitat de s'exprimir per de filmes, dins los burèus de las Pòstas, a l'escasença d'un jutjament ? E te respondon que vas rendre lo francés mai fèble, que vas esbocinar la Republica, que la laïcitat es l'egalitat per totes, levat pels Occitans, los Bretons, los Alsacians, los Còrses, los Bascs. Pasmens, fa pas solament cent ans que lo francés es parlat per la quasi totalitat dels Franceses, e encara, a còps de règla suls dets. Es atal qu'òm fa aimar una lenga ? Dobti.

Glossari en clicant suls mots joslinhats
(Glossaire pour les mots soulignés)
Tornar al somari ?