Santa Lúcia
13 de decembre

En Suèda e Norvègia, lo 13 de decembre lusís al mièg de la granda nuèit de l'ivèrn. Dins totes los ostals, se celèbra la Santa Lúcia. Manjan fogassets en forma d'estèla al canton de la chiminièra. La nuèit tomba lèu e lo jorn dura pas que 4 oras. La clartat de las candèlas renovèla l'espèr de tornar trapar lèu lo solelh.
Lúcia ven de "lux, lucis", lum en latin.
Lúcia es sortida de Siracusa. Visquèt en Sicília al sègle IV : es l'una de las primièras crestianas. A-n aquesta epòca, los cresents son sovent maltratats e s'amagan dins las caunas per pregar. La nuèit, Lúcia lor pòrta noiritura.
Sus son cap, èra pausada una corona de candèlas alucadas, çò que li daissava las mans liuras per portar de que manjar e beure e esclairar son camin. La legenda raconta que la beutat de sos uèlhs sedusiguèt un jove pagan que ne venguèt amorós mas que Lúcia volguèt pas. De ràbia, la faguèt arrestar pels òmes de l'Emperaire de Roma. Foguèt martirisada. Se ditz que, jos la tortura, contunhèt a parlar de sa fe. Per la castigar, los borrèls li arranquèron los uèlhs abans de la tuar.

Santa Lúcia foguèt festejada tanlèu l'Atge-Mejan en Escandinavia. Se compren qu'un país marcat per l'avançada de la nuèit aja adoptada aquela fèsta.

Lo matin del 13 de decembre, las joventas meton una longa rauba blanca amb una cinta roja e la mai jova de las filhas pòrta una corona de candèlas blancas alucadas sul cap. Los jovents pòrtan capèls ponchuts amb estèlas dauradas al bot. Joves e filhas s'amassan a l'entorn del lèit dels parents. La mai jova de las filhas, s'avança tota illuminada e portant un platèu ont son dispausats manjars pel dejunar : cafè, fogassas al safran, pastissons al gingibre en forma d'estèla, de farfadet o de còr. Los enfants cantan cants tradicionals.


tornar al somari general ?