Lo pebre

Nom botanic : Piper nigrum.

Piper nigrum se trapa jos formas comercialas nombrosas :

Pebre negre : Baias immaturas, secas, entièras o en podra

Pebre blanc : Baias maduras, secas, sens envolopa

Pebre gris : mitat blanc, mitat negre trissat

Pebre minhoneta : mitat blanc, mitat negre embrenicat (cosina francesa)

Pebre verd : Baias immaturas, frescas en gaspas o en aiga-sal

Pebre roge : Baias maduras, frescas, fòrça rar en Euròpa (confondre pas amb las baias ròsas).

Lo perfum dels pebres es diferent segon las regions de produccion (climat, varietats, mòde de secatge,…). Los pebres que venon de la còsta de Malabar son los mai famoses. Los productors principals son : Índia, Malaisia, Indonesia, Brasil. A el tot sol, forma 1/4 del comèrci mondial de las espècias. Los Estats-Units son l'importator mai important.

L'etimologia del mot pebre ven del sanscrit pippali.

Istoric

Originari de las sèlvas eqüatorialas del sud-oèst d'Índia, lo pebre s'espandiguèt sul glòbe tot, tre lo sègle IV abans J.C. Pro lèu prenguèt plaça a costat de la sal e de las autras espècias preciosas. Lo rei de las espècias s'escambièt de tot temps contra d'aur. Es Alexandre lo Grand que l'introdusiguèt en Occident. Coma la demanda èra plan fòrta del temps de l'Antiquitat romana, se trapava sovent farlabicat per ajust de baias de genibre en podra, qu'èran plan mens caras. Gràcia als Romans, se difusèt dins l'Empèri tot. Al moment de l'invasion dels Gòts en 408 abans J.C, los Romans ofriguèron d'òr, d'argent e 3000 liuras de pebre per s'esparnhar lo pilhatge de Roma per Atila. De pertot e pendent longtemps, lo pebre, coma la sal, podiá servir de devisa comerciala.

Es Cosmas Indicopleustes que lo primièr faguèt la descripcion la planta al sègle VII. Los Chineses l'apèlan lo fagara dels occidentals coma nosaus apelam lo fagara, pebre de Sichuan (província chinesa) !

A causa de son còst important, lo pebre a totjorn conegut farlabicas amb produches locals (coma baias de genibre o granas de mostarda). Es en 1735 qu'unis decrets son redigits per que cap de mescla se fague pas jos pena d'emenda.

A mai lo pebre siá totjorn l'una de las espècias de las mai utilizadas en Euròpa, a pas mai ni granda valor ni exotisme. Es vengut un produch d'usatge corrent, e mai tipic de la cosina francesa coma lo pebre minhoneta.

Vertuts

Digestiu, diuretic, carminatiu, contra la constipacion, fa tombar la fèbre, contra los soslèus, estimulant.
Los gargarisms detendon la nivoleta e la lenga, utilizat en cas de vertigis, d'artrita,…
Insecticid, bactericid, ...

Biaisses e astúcias

Preferir lo pebre en gran, qu'en podra pèrd pro lèu son perfum e garda pas que lo picant.

La planta

Piper Nigrum. Familha de las piperacèas.

Planta vivaça, escalabranta que pòt montar a mai de 6 mètres a l'estat salvatge mas es limitada a 3,5 m en cultura. Sa camba est articulada, redonda e lissa. Pòrta, als nosèls, fuèlhas d'un verd encre, espessas, lissas, amb 7 nervaduras, ovalas e que s'acaban en punta. Las flors en espigas son pichonas, blancas e sens pecol, ni petal, ni sepal.

En cultura, las plantas son plaçadas al pè de paissèls o d'arbres que fan d'ombra a las plantacions de cafè. La planta produsís a l'atge de 7 a 8 ans per 15-20 ans. La recòlta del pebre negre dura de 2 a 3 meses a chaval sus la prima e l'estiu. Se culhís verd, just abans maturitat, sèc ven lo pebre negre, fresc se parla de pebre verd. Pel pebre roge, òm espera la maturitat (es pas aisit de trapar dins nòstres païses) ; quand es secat e desbarrassat de son envolopa, ven lo pebre blanc. Los plants son multiplicats per mesa en poreta.

Autras espèças :
Piper longum : pebre long
Piper cubeba : cubèba

 

Tornar al calendièr ?
Tornar al somari ?
Tornar a l'indèx ?