Del Yemen al cèl de la boca...


Du Yémen au palais...

Color cafè, que t'aimi ò color cafè ! 
La legenda del pastre Kaldi

Aquò se passava fa plan temps (a l'entorn del sègle VIII), un pastorèl que li disián Kaldi gardava sas cabras dins lo Djebel Sabor, sus las nautors del Iemen.

Un jorn, l'estrange comportament de son tropèl li tirèt l'atencion. Sas bèstias, qu'avián manjat las fruchetas rojas d'un arbrilhon sautavan d'un biais curiós. Eran tant enervadas que dancèron fins a punta d'alba.

Kaldi anèt al convent pròche de Chahodet (que vòl dire "testimoniatge") e contèt aquel prodigi al prior. Aquel d'aquí agèt l'idèa de far bólher los clèscs d'aquelas fruchas per confeccionar una beguda que balhèt un brave vam a los que ne beguèron.

L'apelèron "kawah", valent-a-dire fòrça, vam, vitalitat. A comptar d'aquel jorn, los monges s'endormiguèron pas mai pendent las longas pregàrias nocturnas.

naut de pagina
Lo cafè de Maomet

Un jorn, Maomet se desrevelhèt malaut. Alavetz, Allah li mandèt l'àngel Gabrièl, portaire d'una cocorda (gourde) plena d'una beguda negra. Maomet ne beguèt e se sentiguèt melhor sul pic. Finiguèt la cocorda e tornèt trapar lèu tota son energia. Al punt que dins l'ora seguenta, faguèt tombar de caval quaranta cavalièrs e posquèt onorar quaranta femnas. Famós cafè !

naut de pagina
La primièra torrefaccion

Al Iemen, dos monges, Sciadli e Aydrus, son encargats de la recòlta del cafè. Un aprèp-dinnar de pluèja, s'entornan amb sa recòlta completament banhada. Per faire secar los grans, los botan dins una chiminièra ont brutla un bon fuòc. Puèi s'en van pregar. Quand tornan, los grans son mai que secs. An rostit, mas flairan fòrça bon. Nòstres dos monges, de fait, venián de descobrir lo principi de la torrefaccion (se ditz tanben "torratge").

naut de pagina
Deman, zen per digerir dins la doçor...
Tornar al calendièr de l'Avent ?
Tornar al somari ?