De la China a la teièra...


De la Chine à la tèière...

L'istòria

Se ditz del tè qu'es la beguda mai anciana de l'umanitat (en defòra de l'aiga !)

China es, probable, lo brèç del tè. Las legendas dison qu'existís dempuèi cinq milenaris ; d'en primièr jos la fòrma de pocion medicinala del temps de la dinastia dels Han de l'Oèst (206 av. JC - 24 apr. JC). Jos la dinastia dels Tang, al sègle VII, ven una beguda quotidiana e refinada, que los poètas e artistas se'n congostan particularament. Lo Camin de la Seda dobrís los escambis mercands de China amb sos vesins. Lo tè arriba a Tibet, en Corea e a Japon, ont va conéisser son apogèa al sègleXV, amb lo Chanoyu (tè e aiga), ceremonia japonesa del tè d'inspiracion zen.

Marco Polo (1254-1323), ne parla dins "Las meravilhas del monde" ; Euròpa lo descobrirà sonque al sègle XVII.

Dins lo pòrt d'Amoy, província de Fujian, mercands olandeses l'escàmbian contra de sàlvia (sauge).

Japon tampa sos pòrts a l'Occident. China ven lo sol fornisseire de tè.

Lo Cardenal Mazarin lança la mòda del tè a la Cort.

Anglatèrra obten lo monopòli del mercat del tè amb China.

La Boston Tea Party : lo 16 de decembre de 1773, los colons de Novèla-Anglatèrra se revòltan contra las taussas de la dogana (douane) sul tè impausadas pel rei Jòrdi III. Mascats en Indians, assalhisson tres bateus angleses blocats dins lo pòrt de Boston e getan a l'aiga los paquets de tè. Aqueste eveniment, espectacular e simbolic foguèt considerat coma lo primièr acte de la guèrra d'independéncia dels Estats-Units contra Anglatèrra.

Los Angleses introdusisson sens permission l'opiom en China, per fin de crear una dependéncia e de l'impausar coma moneda d'escambi contra lo tè. Doas "Guèrras de l'Opiom" van seguir, e a la fin China, vencida, deu faire concessions immensas.

Un major escocés, Robert Bruce, descobrís una varietat de tè salvatge a Assam, al nòrd-èst de las Índias. D'ara endavant, los Angleses i desvoloparàn sas pròpias plantacions.

Lo Five o'clock tea (lo tè de cinc oras) ven una institucion en Anglatèrra.

Dempuèi, lo tè rèina sus la tèrra tota. Lo sègle XX veirà son implancation en Africa, dins d'autres païses d'Asia e en America del Sud.

naut de pagina
La tasta

La qualitat d'una taça de tè depend de la varietat del tè, de sa frescor, de sa conservacion. Mas tanben del suènh particulièr de sa preparacion. Vaquí recampats los bons conselhs per preparar un bon tè.

Dempuèi la dinastia Song (960-1279), l'òrdre d'exceléncia de las aigas es :

- l'aiga d'una sorga de montanha que sauta sus ròcas sens mofa ni vegetacion

- l'aiga de las sorgas de montanha en general

- l'aiga posada dins un riu que corrís lèu

- las autras aigas. 

naut de pagina
Las recèptas
Magdalenas
al tè Earl Grey Imperial

Çò que vos cal per 40 pèças :

- 100 g de farina
- 2 uòus
- 60 g de sucre fin
- 4 g de levadura
- 80 g de burre
- 40 g de mèl liquida
- 8 g de tè

Recèpta :

Barrejar los uòus e lo sucre fin. Incorporar la farina e la levadura.
Faire fondre lo burre puèi i daissar infusar lo tè pendent 3 minutas.
Passar lo burre al curvèl fin per tirar las fuèlhas de tè e vojar le burre infusat dins la mescla.
Incorporar la mèl fonduda.
Prene una pòcha fina, graissar e emplenar los mòtles a magdalenas als 3/4.
Cuèire al forn a 160° pendent 10 minutas.

 

 

 

 

" Je portais à mes lèvres une cuillère du thé où j'avais laissé s'amollir un morceau de madeleine. "

Marcel Proust, Du Côté de chez Swann

 

  

Per ne saupre mai sul tè :

http://www.le-palais-des-thes.fr/fre/index.cgi

 

naut de pagina

Deman, d'autras istòrias de tè...

Tornar al calendièr de l'Avent ?
Tornar al somari ?